Bieniszew w kolorach jesieni

Otóż legenda mówi, że pewna siedemnastoletnia dziewczyna z Kazimierza o imieniu Zofia, służąca u kmiecia Pawła wracała nocą 20 listopada 1666 roku czyli w wigilię Ofiarowania Najświętszej Marii Panny z rodzinnego Bochlewa do domu swego pracodawcy. Po drodze spotkała wspaniale ubraną Panią, która zaprowadziła ją suchą stopą przez jezioro Skąpe, na wzgórze, gdzie stała samotna sosna. Nagle rozbłysnęła nieziemska jasność i dziewczyna ujrzała eremitów ubranych w białe habity i śpiewających na cześć Boga. Pani zapowiedziała, że w ciągu trzech lat na tej górze zamieszkają biali zakonnicy, a dziewczynie poleciła, by o wszystkim publicznie rozgłaszała. O swoim widzeniu opowiedziała m.in. swojemu spowiednikowi, ojcu Antoniemu Krzesikowskiemu, który był również spowiednikiem Kadzidłowskiego. Ten pod jego wpływem zgodził na założenie eremu. Wkrótce też przybyli z Krakowa pierwsi zakonnicy i zamieszkali gościnnie u ojców bernardynów w Kazimierzu, potem zajęli opuszczony dom w wiosce Gosławice i zaczęli odprawiać Mszę świętą i udzielać ludziom sakramentów. Zaczęli też wznosić pierwsze zabudowania drewniane. Kadzidłowski oddał pod budowę klasztoru Sowią Górę, jezioro Skąpe i las do jeziora Czerpisz oraz łąki i pola, do publicznej drogi z Kazimierza do Konina. Darował im także drzewo budulcowe i swobodny połów ryb w obu jeziorach. Początkowo kameduli wystawili kościół drewniany, który służył im przez prawie sto dwadzieścia lat. Pierwszą Mszę świętą odprawiono 17 października 1666 roku.

 

  • Obraz 183
  • Obraz 186
  • Obraz 190
  • Obraz 193
  • Obraz 194
  • Obraz 195
  • Obraz 198
  • Bieniszew
  • Obraz 205
  • Obraz 206
  • Obraz 208
  • Obraz 212
  • Obraz 215
  • Obraz 216
  • Obraz 217
  • Obraz 221
  • Obraz 224
  • Obraz 228
  • Obraz 231
  • Obraz 233
  • Obraz 243
  • Obraz 248
  • Obraz 249
  • Obraz 255
  • Obraz 262
  • Obraz 263